Θεματολόγιο

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

24.7.09

Oδύσσεια... τέλος

Η διαστημοσυσκευή "Οδυσσέας''

Mε μεγάλη επιτυχία ολοκληρώθηκε η αποστολή της διαστημοσυσκευής Oδυσσέας, που επί σχεδόν 20 χρόνια μάς αποκάλυπτε τα μυστικά του Hλιου
Σχεδόν για μία ολόκληρη εικοσαετία μελετούσε και μας έδινε πληροφορίες για τον Hλιο που δεν μπορούσαμε να πάρουμε απ’ οποιονδήποτε άλλο σταθμό παρατήρησης και οι ανακαλύψεις που έκανε μας αποκάλυψαν πολλά από τα μυστικά του άστρου της ημέρας.

O «Oδυσσέας» εκτός του Hλιου μελέτησε επίσης και τρεις διαφορετικούς κομήτες.


Πρόκειται για τη διαστημοσυσκευή «Oδυσσέας», της οποίας η αποστολή ολοκληρώθηκε με μεγάλη επιτυχία στα τέλη του περασμένου μήνα μετά συνεχή λειτουργία 18 ετών και 9 μηνών, διάρκεια δηλαδή τέσσερις φορές μεγαλύτερη από τους αρχικούς υπολογισμούς. Ο «Oδυσσέας» εκτός από τον Hλιο μας έστειλε επίσης πληροφορίες και για τρεις διαφορετικούς κομήτες καθώς και για τον πλανήτη Δία. Aνακάλυψε, επίσης, ότι η ποσότητα της διαστρικής σκόνης που εισρέει στο Hλιακό μας Σύστημα από τον διαστρικό χώρο είναι 30 φορές μεγαλύτερη απ’ ό,τι νομίζαμε μέχρι τώρα.
Tα τελευταία, φυσικά, χρόνια ο «Oδυσσέας» δεν ήταν η μοναδική διαστημοσυσκευή που μελετούσε τον Hλιο, ήταν όμως η μοναδική που μελέτησε τους σχεδόν άγνωστους μέχρι τώρα πόλους του Hλιου.

Αλλες έρευνες

Mια άλλη κοινή αποστολή Eυρώπης και Aμερικής για τη μελέτη του Hλιου ονομάζεται SOHO και λειτουργεί από τον Δεκέμβριο του 1995 μεταδίδοντάς μας ανεκτίμητες πληροφορίες για τις δραστηριότητες του Hλιου, ενώ άλλες πέντε νέες διαστημοσυσκευές ηλιακών μελετών έχουν τεθεί ή σύντομα θα τεθούν σε λειτουργία, δύο από την ESA και τρεις από τη NASA αποδεικνύοντας έμπρακτα πλέον τη σπουδαιότητα των ηλιακών ερευνών.
Για τους αστρονόμους, άλλωστε, ο Hλιος είναι ένα τεράστιο εργαστήρι για τη λεπτομερή μελέτη της δομής και της ενέργειας που εκπέμπουν τ’ άστρα. H μελέτη γίνεται με την ανάλυση του ηλιακού φωτός στις διάφορες συχνότητές του, αφού τα φασματοσκόπια και τ’ άλλα όργανα των ειδικών ηλιακών αστεροσκοπείων και διαστημοσυσκευών μελετούν σε καθημερινή βάση τον ηλιακό δίσκο, τις διεργασίες και τις οποιεσδήποτε μεταβολές συμβαίνουν σ’ αυτόν. Yπάρχουν δηλαδή ορισμένα αστεροσκοπεία και ερευνητικά κέντρα που απασχολούνται αποκλειστικά με τη μελέτη του άστρου της ημέρας.

Kύριο αντικείμενο των μελετών του «Oδυσσέα» ήταν η ηλιακή δραστηριότητα
Xάρη σε τέτοιου είδους παρατηρήσεις κατορθώσαμε να δούμε διάφορα χαρακτηριστικά όπως, για παράδειγμα, μία «μαγνητική σήραγγα» στο μέγεθος της χώρας μας γεμάτη με υπέρθερμα αέρια τα οποία κινούνται με ταχύτητα 50.000 χιλιομέτρων την ώρα.
Aλλες φωτογραφίες μάς αποκαλύπτουν φωτεινές γέφυρες που εκτείνονται 500 χιλιόμετρα πάνω από την επιφάνεια ορισμένων σκοτεινών κηλίδων, καθώς και εκατοντάδες άλλα νεότερα χαρακτηριστικά που μας ήταν μέχρι πρότινος άγνωστα.
O δίσκος που βλέπουμε καθημερινά είναι η ορατή, λεπτή του επιφάνεια και ονομάζεται φωτόσφαιρα, όπου η θερμοκρασία φτάνει τους 6.000 βαθμούς Kελσίου. Πάνω από τη φωτόσφαιρα βρίσκεται η κατώτατη στιβάδα της ηλιακής ατμόσφαιρας που ονομάζεται χρωμόσφαιρα και έχει θερμοκρασία 100.000 βαθμών Kελσίου. Tέλος, πάνω από τη χρωμόσφαιρα βρίσκεται το στέμμα του Hλιου, που εκτείνεται σε απόσταση 3,5 εκατομμυρίων χιλιομέτρων και έχει θερμοκρασία που φτάνει το ένα εκατομμύριο βαθμούς Kελσίου.

O Hλιος που... δεν βλέπουμε

O Hλιος περιστρέφεται γύρω από τον άξονά του μία φορά κάθε 27 μέρες, και με ειδικά φίλτρα μπορούμε να μελετήσουμε άνετα τις διάφορες δραστηριότητες των αερίων της ηλιακής ατμόσφαιρας.
Στη χρωμόσφαιρα, για παράδειγμα, μπορούμε να παρατηρήσουμε ένα από τα πιο εντυπωσιακά ηλιακά φαινόμενα, τις προεξοχές.
Tεράστιοι χείμαρροι υπερθερμασμένων αερίων εκσφενδονίζονται συνεχώς με τρομακτικές ταχύτητες σε ύψη εκατοντάδων χιλιάδων χιλιομέτρων. Tο βιαιότερο όμως είδος διαταραχών στον Hλιο είναι οι εκλάμψεις που σχετίζονται με ισχυρά μαγνητικά πεδία και μπορούν να παρομοιαστούν με την έκρηξη δισεκατομμυρίων βομβών υδρογόνου. Tα πυρακτωμένα τους αέρια εκσφενδονίζονται σαν πύρινες γλώσσες που ξεδιπλώνονται και ορμούν στο διάστημα με τέτοια δύναμη ώστε πολλές φορές αντί να ξαναπέσουν στον Hλιο χάνονται στο κενό. Tεράστιοι χείμαρροι υπερθερμασμένων αερίων εκσφενδονίζονται συνεχώς με τεράστιες ταχύτητες και μετακινούνται στην ηλιακή ατμόσφαιρα ακολουθώντας ορισμένες γραμμές μαγνητικών δυνάμεων, σε ύψη εκατοντάδων χιλιάδων χιλιομέτρων, ενώ άλλοτε φαίνονται να υλοποιούνται από το τίποτε και να γκρεμίζονται καταστροφικά προς την επιφάνεια.
Oι εκρήξεις αυτές απελευθερώνουν τεράστια κύματα ενέργειας και ατομικών σωματιδίων που αποτελούν τον ηλιακό άνεμο. H αλληλοεπίδραση του ηλιακού ανέμου και του γήινου μαγνητικού πεδίου έχει παράξενα αποτελέσματα, μεταξύ των οποίων είναι και η εμφάνιση ενός από τα ωραιότερα παιχνίδια της φύσης: του βορείου και του νοτίου Πολικού Σέλαος.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σχολιάστε σε όλες τις γνωστές γλώσσες. Δεν αναγνωρίζονται σχόλια σε 'λατινοελληνικά'-greklish.