Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

20.1.17

Το μυστήριο της καταγωγής των Αλβανών

 

Σκοπός του άρθρου είναι να αναδείξει την πληθυσμιακή και πολιτιστική ανάμειξη των ασιατών Αλβανών με τα Ιλλυρικά φύλλα, ανάμειξη από την οποία προέκυψε το σημερινό έθνος των Αλβανών

Ιστορία Κιλκίς – ετυμολογία της λέξης


 Η πόλη Κιλκίς στα 1959
Από το βιβλίο του Γιώργου Εχέδωρου : «Μακεδονία, Ιστορία του Κιλκίς»
 Η περιοχή της πόλης Κιλκίς, στα υστεροβυζαντινά χρόνια ανήκε σε μεγαλο-γαιοκτήμονες του Βυζαντίου. Έτσι αναφέρεται  τον 14ο αιώνα ως ‘κτῆμα Γαλλικός’
 
 

"Μακεδονία" 1973: Τα ονόματα των νεκρών του Πολυτεχνείου


Τα ονόματα των νεκρών του Πολυτεχνείου όπως δόθηκαν στη δημοσιότητα στις 19 Νοεμβρίου του 1973 από τον προϊστάμενο της ιατροδικαστικής υπηρεσίας των Αθηνών κ. Δ. Καράσκη, παριστάμενου στη συνέντευξη τύπου του υφυπουργού Σπ. Ζουναρτζή.

334 π.Χ. η Πριήνη τιμά τον Αντίγονο τον Μονόφθαλμο



Η επιγραφή με την τιμητική διάκριση της πόλης Πριήνης προς τον Αντίγονο το Μονόφθαλμο. Βρέθηκε στην τοποθεσία της αρχέγονης πόλης.  Χρονολογείται περί το 334  π.Χ.  είναι μαρμάρινη  σε ιωνική γραφή.

Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΤΟΥ ΚΛΑΥΔΙΟΥ ΠΤΟΛΕΜΑΙΟΥ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΩΣ


ΚΛΑΥΔΙΟΥ ΠΤΟΛΕΜΑΙΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΩΣ
Φιλοσόφου εν τοις μάλιστα πεπαιδευμένου
περί της γεωγραφίας βιβλία οκτώ μετά
πάσης ακριβείας εκτυπωθέντα

Παρμενίδης: « ἔστι γὰρ εἶναι, μηδὲν δ΄ οὐκ ἔστιν»



Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως ο άνθρωπος για να φθάσει στην αναζήτηση της προέλευσης του κόσμου πέρασε από πάρα πολλά πνευματικά στάδια.
 

Από την εποχή των παγετώνων ταξίδευαν στο Αιγαίο



Η χρονολόγηση της  ναυσιπλοΐας  στην αρχαία Ελλάδα  πάει πολλά χρόνια πίσω στο παρελθόν, αυτό εξάγεται από νέα στοιχεία μιας μελέτης που πρόσφατα ήρθε στη δημοσιότητα.

Το χρυσό κύπελλο του Νέστορος



Γράφει ο Γιώργος Εχέδωρος

Στις Μυκήνες

Ο Ερρίκος Σλήμαν ήταν πεπεισμένος ότι τα έπη του Ομήρου δεν ήταν παραμύθια των Ελλήνων, ούτε φαντασιώσεις ενός ποιητή, αλλά αποτελούσαν την ιστορική καταγραφή μια σημαντικής περιόδου της αρχαίας ελληνικής ιστορίας.

Αναγνώστης σε αρχαίο αττικό κύλικα



Μία από τις πρώτες εικονογραφήσεις παγκοσμίως που παρουσιάζουν  αναγνώστη ενός ρολού – παπύρου, είναι αυτή που απεικονίζεται σε αρχαίο ελληνικό κύλικα που φυλάσσεται στο μουσείο του Λούβρου.

Αρχαία ελληνικά συνθήματα σε αιγυπτιακούς ναούς


Πάπυρος με ποιήματα του Ησιόδου


Αρχαίος πάπυρος που περιέχει το έργο του Ησιόδου «Έργα και Ημέραι»  και βρέθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, βρίσκεται σήμερα σε ιδιωτική συλλογή στην Ελβετία.

Ελλάς 1908: Οικονομική Κρίση και η Αγορά του Αιώνα



Η κυβέρνηση τότε για να προλάβει κοινωνική έκρηξη καθιερώνει στους αθηναϊκούς δρόμους συσσίτια για τους φτωχούς πολίτες.  Δεσποινίδες από τη λεγόμενη Επιτροπή Κυριών μοιράζουν καθημερινά συσσίτιο. 
  

 Γράφει ο Γιώργος Εχέδωρος

Τα δημοσιονομικά ελλείμματα ακολουθούν το νεοελληνικό κράτος από τη γέννησή του. Ελλείμματα το 19ο αιώνα, τον 20ο , τον 21ο

Η αρχαία πόλη του Ηρακλείου της Αιγύπτου



Οι θησαυροί της αρχαίας, χαμένης στο βυθό, πόλης του Ηρακλείου, ανοικτά από τις ακτές της Αιγύπτου αποκαλύφθηκαν για πρώτη φορά μετά από ενδελεχή έρευνα των αιγυπτιακών παραλίων.

Το κινέζικο κεραμικό με τη σβάστικα



Ένα κεραμικό αρχαίο σκεύος το οποίο βρέθηκε σε προϊστορικό νεκροταφείο στην περιοχή της Γάνσου της Κίνας, προβληματίζει  τους ειδικούς όχι τόσο για την κεραμική κατασκευή του,  όσο για την  απεικόνιση που έχει.

Πως οι Σλάβοι γίνονται απόγονοι των …Αρχαίων Μακεδόνων


Ιούλιος 10, 2011.

Αναγράφεται επί της σπασμένης σε δύο τεμάχια μαρμάρινης δοκού:

Μάγιας και Μινωίτες



Επιμέλεια: Γιώργος Εχέδωρος

Διαβάζοντας το άρθρο του Jοην Νoble Wilford – που μου έστειλε ο Βισάλτης μαζί με το φωτογραφικό υλικό-  για την εξερεύνηση και τη χαρτογράφηση της μεγαλύτερης πόλης των Μάγιας στην Κεντρική Αμερική, εκτός από την εντυπωσιακή τρισδιάστατη εικόνα
 

Ρουμανία: Η αρχαία ελληνική πόλη Ἲστρος



Γράφει ο Γιώργος Εχέδωρος

Η αρχαία ελληνική πόλη στρος κτίστηκε από τους Μιλήσιους, νότια από το  ιερό ‘πεντάστομο’ του ποταμού Ίστρου, λίγο βορειότερα της πόλης Τόμοι- Εμπόριον (σημερινή πόλη Κωνστάντσα).
Οι Μιλήσιοι άποικοι στην περιοχή είχαν  εμπορικές συναλλαγές με τους  Θράκες Γέτες.

Οι Έλληνες της Αιγύπτου

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΟΥ ليونانيون في مصر 


Πηγή: NOCTOC

Η εγκατάσταση Ελλήνων στην Αίγυπτο, πριν από το 19ο αιώνα, ήταν μεμονωμένη. Όμως, η άσχημη οικονομική κατάσταση που επικρατούσε στην Ελλάδα τις πρώτες δεκαετίες του 19ου αιώνα, τότε που η χώρα μας έκανε τα πρώτα της βήματα ως ανεξάρτητο κράτος, ύστερα από τη νικηφόρα επανάσταση του 1821, έκανε μεγάλο αριθμό Ελλήνων να εγκατασταθούν στην Αίγυπτο. 
 

Σκόπια: Αρχαιολόγοι πιστεύουν ότι βρήκαν την αρχαία πόλη Βυλάζωρα



Αύγουστος 13, 2011.

Η αρχαιολόγος Jula Matthews από το Τέξας, για τέταρτη χρονιά συνεχίζει τις αρχαιολογικές ανασκαφές στην περιοχή  Γκράντιτσε του Αγίου Νικολάου, κοντά στο χωριό Κνέντζιε (λίγα χιλιόμετρα βορειότερα από το συνοριακό σταθμό των Ευζώνων).

Ισραήλ: Σπάνιο άγαλμα του Ηρακλή ανακαλύφθηκε



Αύγουστος 17, 2011.

Ένα θαυμάσιο μαρμάρινο άγαλμα του 2ου αιώνα ανακαλύφθηκε σε ανασκαφές που διενεργούνται στην περιοχή Κίρμπετ Τρέβεντ, που παριστά τον Έλληνα πολεμιστή, Ηρακλή,  με αστραφτερούς μύες και κάτω από το αριστερό του χέρι κρέμεται μια τερατώδης λεοντή.

Ρωμαϊκός Χάρτης του 1ου μ.Χ. αιώνα


Παρόλο που η ελληνική χερσόνησος είναι παραμορφωμένη, διακρίνουμε την πόλη Θεσσαλονίκη,η οποία συνδέεται με την Εγνατία Οδό, καθώς και τους παράδρομους της, όπως αυτός που οδηγεί στους Στόβους, αφού περάσει από αρκετές πόλεις της Μακεδονίας. Στο χάρτη σημειώνονται και οι αποστάσεις μεταξύ των πόλεων σε ρωμαϊκά μίλια.
Η Αθήνα ήταν τότε μια μικρή πόλη και  δίπλα ο Πειραιάς παρουσιάζεται ως χερσόνησος.


Γράφει ο Γιώργος Εχέδωρος
Ένα σημαντικό εργαλείο για ιστορικούς και ερευνητές

Ο ρωμαϊκός χάρτης με την ονομασία Ταμπούλα  Πετινγκεριάνα ( Tabula Peutingeriana) είναι ο μοναδικός που επέζησε από την Ρωμαϊκή Εποχή.

Το ανάκτορο και οι θησαυροί των Οδρυσών Θρακών


Μέρος των ανακτόρων των Θρακών βασιλέων
Ιούνιος 12, 2011
Το βουλγαρικό Ιστορικό Εθνικό Μουσείο αρχίζει μια αρχαιολογική αλπική αποστολή, τη μεγαλύτερη που έχει προγραμματίσει μέχρι σήμερα, προκειμένου να ανασκάψει την κατοικία των ηγεμόνων του Βασιλείου των Οδρυσών, της πιο ισχυρής φυλής της αρχαίας Θράκης.

19.1.17

Ο θησαυρός των αρχαίων Θρακών



Μπουργκάς.
Ο θησαυρός του Παναγκιουρίστε είναι μοναδικός στον κόσμο, δήλωσε η  Πάλε Κάνεβα, επικεφαλής του Κεντρικού Εργαστηρίου Συντήρησης και Αποκατάστασης του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου του Μπουργκάς, κατά την παρουσίαση των θησαυρών των αρχαίων Θρακών στους δημοσιογράφους.

Κεντρική Μακεδονία: Τότε στα …1916



Η παρουσία των συμμαχικών δυνάμεων στην περιοχή της βόρειας Ελλάδας, στη διάρκεια του  Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου, είχε σαφώς αμυντικό χαρακτήρα. Είχαν σκοπό να ανακόψουν τις βλέψεις των Κεντρικών Δυνάμεων  στην απόκτηση του ελέγχου του λιμανιού της Θεσσαλονίκης.


Στο μέσο του πολέμου έγινε ανακατάταξη των Συμμαχικών Δυνάμεων και διαμοιρασμός τους σε τομείς ευθύνης.
Έτσι η βρετανική ζώνη κάλυπτε την περιοχή μεταξύ των ποταμών Αξιού και Στρυμόνα. Διαιρέθηκε μάλιστα σε δύο τομείς, έναν καθαρά αμυντικό, στο μήκος του ποταμού Στρυμόνα και έναν ενεργητικό στα ανατολικά του Αξιού ποταμού, κατά μήκος των βορείων κλίσεων της κορυφογραμμής μεταξύ των τότε οικισμών  Καρασούλι ( σημερινό Πολύκαστρο) και Καλίνοβο (σημερινό Σουλταγιαννεϊκα), νότια της λίμνης Δοϊράνης. Σε μία έκταση, δηλαδή, 15 χιλιομέτρων.

Ο γαλλικός τομέας καθορίστηκε  στην δυτικά του Αξιού ποταμού περιοχή, στις δύσκολες και δύσβατες περιοχές των βουνοπλαγιών του Πάϊκου με σημείο αναφοράς τη Γουμένισσα.

Έτσι σήμερα, ακόμη, έχουμε από την εποχή εκείνη απομεινάρια των ξένων στρατευμάτων που παρέμειναν επί δύο και πλέον χρόνια στην περιοχή της ευρύτερης κεντρικής Μακεδονίας.
  Τα απομεινάρια αυτά είναι λιθόκτιστα πολυβολεία, λιθόκτιστες βρύσες ή πηγές (όπως περιοχές Γουμένισσας, Κρουσίων κλπ) αλλά και το σοβαρότερο από όλα, τα Κοιμητήρια των Πεσόντων μαχητών στην ευρύτερη περιοχή του Κιλκίς.
Τέτοια Κοιμητήρια είναι της Δοϊράνης, της Κρηστώνης, του Πολυκάστρου. Παλαιότερα υπήρχαν και άλλα μικρότερα αλλά τα οστά των νεκρών μεταφέρθηκαν  σε κοντινά, όπως αυτό του Μεταλλικού (Γιάννες ονομαζότανε την εποχή εκείνη) που τα οστά των πεσόντων στρατιωτών ενταφιάστηκαν στο Κοιμητήριο της Κρηστώνης (Sarigol Military Cemetery, Kriston).
 Διανοίχτηκαν, επίσης, δρόμοι από τις τότε συμμαχικές δυνάμεις. Οι λεγόμενες ‘συμμαχικές οδοί’. Όπως ο δρόμος που ενώνει  το Κιλκίς με τη Ροδόπολη, μέσω της οροσειράς των Κρουσίων. Έγιναν ακόμη πρόχειρες σιδηροδρομικές γραμμές όπως αυτή από το χωριό  Γαλλικός μέχρι το Κεντρικό, παραποτάμια του Γαλλικού ποταμού.
Ακόμη, έγιναν οι πρώτες αποκαλύψεις του απώτατου παρελθόντος της περιοχής με την εύρεση αρχαιολογικών χώρων από αρχαιολόγους που τότε ήταν στρατευμένοι στις βρετανικές και γαλλικές δυνάμεις.
Ήταν μια καλή ευκαιρία, πέρα από τον πόλεμο για επιστημονική διερεύνηση της περιοχής μεταξύ του Αξιού και του Γαλλικού ποταμού. Πολλά από τα σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα της εποχής αυτής παραχωρήθηκαν από το ελληνικό κράτος στους συμμάχους και φιλοξενούνται σήμερα στο βρετανικό μουσείο.
Την εποχή αυτή πληροφορούμαστε πως οι οικισμοί Ματσούκοβο, Χιδεμλί, Τσαουσίτσα, Σμολ , (Εύζωνοι, Μεταμόρφωση, Ποντοκερασιά, Μικρό Δάσος)  ήταν εγκαταλειμμένα.
Η λίμνη Αρτζάν ήταν αρκετά ρηχή, υπήρχαν  αμέτρητα κουνούπια και  οι  στρατιώτες των αντιμαχόμενων πλευρών αποδεκατίζονταν κατά εκατοντάδες όχι από τον πόλεμο αλλά από την ελονοσία.
Σημειώνεται χαρακτηριστικά : ‘οι νεκροί από την ελονοσία ήταν περισσότεροι από τους νεκρούς των  βομβών…’
Σημαντικές πληροφορίες εξάλλου παίρνουμε για το Μικρό Δάσος (πρώην Smol) της εποχής εκείνης. Ήταν τότε ακατοίκητο. Η ελληνική εκκλησία των 800 ετών του χωριού,  ήταν σχεδόν άθικτη. Επισημαίνεται όμως πως πολλές παλαιές ελληνικές εκκλησίες της Μακεδονίας έγιναν από τους Οθωμανούς τζαμιά.. («During the long occupation of Greece by the Ottomans, many had been used as mosques». -Slade Stanley,  ‘The travoys’)

Η συγκεκριμένη εκκλησία όπως αναφέρει ο Stanley χρησιμοποιήθηκε ως νοσοκομείο. Ο ίδιος,  μάλιστα, ως ζωγράφος,  επηρεασμένος από τις τρομερές εικόνες της εποχής μετέφερε σε πίνακα φοβερές εικόνες από τον πόλεμο αυτόν. 
Ο πίνακας  The Travoys   είναι η ζωγραφική που έγινε μάρτυρας της φρίκης του πολέμου. Φυλάσσεται σήμερα στο Αυτοκρατορικό Πολεμικό Μουσείο του Λονδίνου. Ο πλήρης τίτλος του πίνακα είναι :
«Travoys with Wounded Soldiers Arriving at a Dressing Station at Smol, Macedonia, in September 1916.»
 Επεξηγούμε πως ‘Travoys’ ονομάστηκαν τα φορεία με νεκρούς ή τραυματίες που με λωρίδες από δέρμα έσερναν τα μουλάρια από τα πεδία των μαχών.
Ένα είδος ασθενοφόρου της εποχής.
Ο Α΄ Παγκόσμιος πόλεμος θα κλείσει με δύο μεγάλες μάχες στην περιοχή της Κεντρικής Μακεδονίας.
Τη μάχη του Σκρά ντι Λέγκεν και τη μάχη της Δοϊράνης.

Και στις δύο οι νεκροί ήσαν εκατοντάδες. Ο Μεγάλος Πόλεμος θα τελειώσει στις 30 Σεπτεμβρίου 1918 στη Θεσσαλονίκη.
♦♦♦♦

Οθωμανικές επιγραφές περιοχής Κιλκίς




Πρόκειται, κατά πάσα πιθανότητα, για σπασμένη στήλη σε μουσουλμανικό τάφο. Βγήκε στην επιφάνεια στη διάρκεια οργώματος ενός χωραφιού.

Ιωάννης Καμενιάτης: « Ἡμεῖς, ὦ φίλος, πατρίδος ἐσμέν Θεσσαλονίκης»

Ιωάννης Καμενιάτης. Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη τον 9ο αιώνα
Γνωρίζουμε γι' αυτόν μόνο όσα γράφει ό ίδιος στο έργο του. 
Κλη­ρικός, χωρίς μεγάλη μόρφωση.

Βουλή των Ελλήνων 1913: Τα σύνορα της νέας Ελλάδας


Ο διάδοχος του ελληνικού θρόνου Κωνσταντίνος στο Μακεδονικό Μέτωπο- 1913


 


Το απόγευμα της 28ης Φεβρουαρίου 1913 στις ημερήσιες επερωτήσεις της Βουλής των Ελλήνων είχε γραφεί ως εισηγητής ο βουλευτής Καλλέργης, ο οποίος ανέπτυξε το θέμα:
 

18.1.17

Το ανάκτορο και οι θησαυροί των Οδρυσών Θρακών


Μέρος των ανακτόρων των Θρακών βασιλέων
Το βουλγαρικό Ιστορικό Εθνικό Μουσείο αρχίζει μια αρχαιολογική αλπική αποστολή, τη μεγαλύτερη που έχει προγραμματίσει μέχρι σήμερα, προκειμένου να ανασκάψει την κατοικία των ηγεμόνων του Βασιλείου των Οδρυσών, της πιο ισχυρής φυλής της αρχαίας Θράκης.

Οι μακεδονικοί μήνες




του Γιώργου Εχέδωρου




Η Αμμία Μενάνδρου από τον αρχαιολογικό χώρο του Παλατιανού Κιλκίς.


(Το μακεδονικό έτος άρχιζε με το μήνα Δίο. Οι εκλογές κάθε μακεδονικής πόλης για την ανάδειξη της Βουλής γινόντουσαν το μήνα Υπερβερεταίο και η ετήσια θητεία τους άρχιζε τον επόμενο μήνα, το Δίο.)


Μακεδονία: Gallicum και Gallicianó


Gallicianó South Italia's  & Gallicum Macedonia's 

When, some years ago I read the historical book of known grecanum philologist and historian of Calabria, Philippos Violi, I realised that a particular historical relation connects the small settlement of Magna Grecia (southern Italy) that has the name Gallicianó with forgetting, historical, settlement Gallicum of central Macedonia (Greece).

Το Gallicianó της Κάτω Ιταλίας & το Gallicum της Μακεδονίας

Στην Κάτω Ιταλία οι απόγονοι του μεσαιωνικού Κιλκίς;

Το αρχαίο Callicum ή Gallicum της Μακεδονίας




Η κεντρική Μακεδονία όπως χαρτογραφήθηκε το 1849 από τον Alexander G. Findlay. Στο κέντρο η πόλη Gallicum (Καλλικός)
δεξιά της ροής του ποταμού.


Γράφει ο Γιώργος Εχέδωρος


Όταν είχα δημοσιεύσει, παλαιότερα, πως το Κιλκίς έχει χαμένο ιστορικό παρελθόν αλλά και η ίδια η ονομασία του αποτελεί παραφθορά μιας αρχαίας ή μεσαιωνικής ονομασίας, αρκετοί αναγνώστες, 
 

Κιλκίς: Επιγραφή Αλεξάνδρου


Η επιγραφή του Παλατιανού - Κιλκίς

του Γιώργου Εχέδωρου





Η επιγραφή βρέθηκε στον αρχαιολογικό χώρο του Παλατιανού, όπου πιθανολογείται η αρχαιότατη πόλη Φύσκαι ή κατά άλλους το  Ίωρον, των ελληνιστικών χρόνων.

Κιλκίς 1914: Η Πρώτη Μεγάλη Στρατιωτική Παρέλαση της Ελλάδας


Στιγμιότυπο από την παρέλαση του Κιλκίς (1914). Ενώπιον του στρατηλάτη Κωνσταντίνου έγινε η στρατιωτική παρέλαση στην 'Πλατεία Παραπηγμάτων' στο Κιλκίς, στις 21 Ιουνίου του 1914.

Γράφει ο Γιώργος Εχέδωρος



Οι ψαράδες και τα γλαροπούλια της Δοϊράνης





Γράφει ο Γιώργος Εχέδωρος

Οι σημερινοί ψαράδες της λίμνης Δοϊράνης υποστηρίζουν ότι τα ‘παλιά χρόνια’ η λίμνη Δοϊράνη είχε τόσο πολλά ψάρια που μπορούσε κανείς να τα πιάσει με τις χούφτες του.

Κιλκίς, έτος 1732


Σελίδα 305 του 'Κώδικα' της Ιεράς Μονής Αναστασίας, όπου αναγράφονται  στα ελληνικά
οι κάτοικοι του Κιλκίς το έτος 1732

του Γιώργου Εχέδωρου

Ένα σημαντικό ιστορικό στοιχείο για την σημερινή πόλη Κιλκίς, αλλά και γενικότερα για την περιοχή της Μακεδονίας, αποτελεί ο «Κώδικας»,  της Ιεράς Μονής ‘Αναστασίας’ , στον οποίο καταγράφονται  οι πληθυσμοί των πόλεων και χωριών στο βιλαέτι της Θεσσαλονίκης κατά το έτος 1732.
 

Συλλογές Σπάνιων Βιβλίων




Γράφει ο Γιώργος Εχέδωρος-
 
 
 Έργα αρχαίων Ελλήνων Συγγραφέων

Αρχαία Αίγυπτος- Πωλητήριο του 100 π.Χ.


Χαρακτηριστικό του πάπυρου είναι η καθαρή γραφή των λέξεων. Διαβάζουμε στην πρώτη σειρά:
«--ΔΕΥΟΝΤΩΝ ΠΤΟΛΕΜΑΙΟΥ ΤΟΥ ΕΠΙΚΑΛΛΟΥΜΕΝΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΤΟΥ Β»


Γράφει ο Γιώργος Εχέδωρος

Στις αρχαιολογικές ανασκαφές της Αιγύπτου έχουν βρεθεί αρκετοί αρχαίοι πάπυροι, αιγυπτιακής και ελληνικής γραφής, που διατηρήθηκαν χιλιάδες χρόνια, φυλασσόμενοι, προνοητικά, σε σφραγιστά πιθάρια.
 

Καταλανικός Άτλαντας του 1375

 Καταλανικός Άτλαντας του 1375.
Παρουσιάζεται η Γη στο κέντρο, γύρω οι πλανήτες και ο ζωδιακός κύκλος.
Τεράστια διαρροή  και καταστροφή  αρχαίων βιβλίων, έγινε στη διάρκεια της πρώτης άλωσης της Κωνσταντινούπολης από τους Λατίνους το 1204.
 

Σπάνια Βιβλία



Πλάτωνος: Φαίδων. Διάλογοι

Το έργο του Πλάτωνος μεταφρασμένο στα λατινικά από τον  Λεονάρδο Μπρούνι. 

Οι Έλληνες των Λιμνών


Ο καθηγητής προϊστορικής αρχαιολογίας 
του ΑΠΘ Γ. Χ. Χουρμουζιάδης
μιλάει για τα σημαντικά ευρήματα
του προϊστορικού λιμναίου οικισμού
Δισπηλιού Καστοριάς.



Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΑΝΟΥ

Η ύπαρξη των λιμναίων οικισμών στην Ελλάδα είναι γνωστή από τον πατέρα της ιστοριογραφίας Ηρόδοτο, ο οποίος περιγράφει τον τρόπο κατασκευής τους στις ιστορίες του.

Έτος 1439: Η υπογραφή του Ιωάννη Παλαιολόγου

Φλωρεντία  6 Ιουλίου 1439, το Διάταγμα της Ένωσης των Εκκλησιών



Ένα σημαντικό κείμενο, από τα πολλά, τα οποία διαφυλάσσονται στην Βιβλιοθήκη του Βατικανού, είναι και το ‘Διάταγμα για την Ένωση μεταξύ της Ελληνικής  Εκκλησίας και των Λατίνων’, που εκδόθηκε από το Συμβούλιο της Φλωρεντίας στις 6 Ιουλίου του 1439.
 

15ος αιώνας- Ελληνικός Χάρτης της Ευρώπης



Του Γιώργου Εχέδωρου

Σπάνια θα συναντήσει κανείς παλαιούς χάρτες  της Ευρώπης ή παγκόσμιους, οι οποίοι έχουν σχεδιαστεί από Έλληνες και  οι ονομασίες να αναγράφονται  στην ελληνική γλώσσα.

9ος αιώνας : Αστρονομικά Πτολεμαίου



Του Γιώργου Εχέδωρου

Απεικόνιση του Κόσμου, από τον  Πτολεμαίο.
 Η σελίδα που παρατίθεται πιο πάνω είναι αντίγραφο από το πρωτότυπο έργο  του Κλάυδιου Πτολεμαίου ‘Μαθηματική Σύνταξις’ ή ‘ Η Μεγίστη’ γραμμένο στα ελληνικά περί το 860 μ.Χ. στο Βυζάντιο.

Βίβλος 10ου αιώνα στην ελληνική γλώσσα


Η Βίβλος στην ελληνική γλώσσα του 10ου αιώνα.

Ιωάννου του Χρυσοστόμου: «Περί κάλλους γυναικῶν»

Από το βιβλίο: "Μαργαρίται του Χρυσοστόμου'' έκδοση Κωνσταντινούπολη 1870
Λόγος Β'
«Περί  κάλλους γυναικῶν»
«τη γυναίκα δεν έχεις δικαίωμα να την επιστρέψεις...»

Ελεύθερη απόδοση από το Γιώργο Εχέδωρο

« Εκείνος που θέλει να παντρευτεί είναι απαραίτητο να διαβάσει του Νόμους που έγραψε ο Απόστολος Παύλος για να μάθει τι πρέπει να κάνει.

Ο Άης Γιώργης του Κιλκίς


Γράφει ο  Γιώργος Εχέδωρος
Στην πόλη δεσπόζει ο λόφος του Κιλκίς, με την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου

Ανασκόπηση

Η κατοίκηση της περιοχής, όπου σήμερα υπάρχει η πόλη Κιλκίς, έγινε στα χρόνια του απώτατου παρελθόντος. Ουδείς γνωρίζει πότε πρωτοκατοικήθηκε, γνωρίζουμε όμως το γιατί. Ο βραχώδης λόφος ο οποίος δεσπόζει της περιοχής, αποτελεί ένα εξαιρετικό, φυσικό οχυρωματικό έργο της φύσης. Είναι κυκλοτερής, απότομος, ηχηρά υψηλός και κυρίως ελεγχόμενος από όλες τις πλευρές του. Επί πλέον από την κορυφή του ελέγχεται μια τεράστια περιοχή που αρχίζει από την ανατολική πεδιάδα του Αξιού μέχρι τις δυτικές παρυφές των Κρουσίων και από τα βόρεια υψώματα του Δυσώρου μέχρι τις προεκτάσεις του όρους Κισσού, που καταλήγουν στις όχθες του Γαλλικού ποταμού.

Η ισχυρή αυτή τοποθεσία πέρα από τα θετικά στοιχεία που συγκεντρώνει για την κατοίκηση της, έχει ωστόσο και το αρνητικό της κραυγαλέας παρουσίας της μέσα στην ήπια κυματοειδή πεδιάδα, όπου κυριαρχεί. Η ενδεχόμενη κατοίκηση του Λόφου Κιλκίς στη διάρκεια των αρχαϊκών χρόνων, εμπεριέχεται μέσα σε ένα ιστορικό μάκρος αλλεπάλληλων καταστροφών του.
Η κατοίκηση μιας τέτοιας τοποθεσίας απαιτεί δύο τουλάχιστον στοιχεία.
Την ύπαρξη πόσιμου ύδατος και την φυσική οχύρωση του οικισμού. Τα δεδομένα αυτά τα έχει.
Υπήρχανε πηγαία ύδατα, όπως μαρτυρούν οι ιστορικές μαρτυρίες, και σε αυτόν τον πέτρινο λόφο αλλά και γενικότερα στην εγγύτερη περιοχή. (σχετικά: Γιώργου Εχέδωρου: Μακεδονία, ιστορία του Κιλκίς, έκδοση 2007).Τα αρχαιολογικά ευρήματα που σχετίζονται με το λόφο του Κιλκίς αν και δεν είναι πολλά εντούτοις μαρτυρούν την κατοίκηση της περιοχής στη διάρκεια της αρχαιότητας. Εξάλλου επάνω στον ίδιο το λόφο έχουν βρεθεί αντικείμενα αρχαϊκής περιόδου. Ο χώρος, πάντως, δεν ενδείκνυται για ‘φύλαξη’ από τη φύση, αρχαίων αντικείμενων λόγω της βραχώδους και απότομης κατανομής του.
Η ύπαρξη πόλεων στην περιοχή του Κιλκίς και όχι επί του Λόφου, μας προβληματίζει αλλά συγχρόνως μας δίδει προεκτάσεις για να αντιληφθούμε την οικιστική παρουσία του στον εγγύτερο γεωγραφικό χώρο.
Η ύπαρξη στους νεότερους αιώνες λατρευτικών οικοδομημάτων σε αυτόν, είναι πιστεύουμε, η απάντηση στους προβληματισμούς μας. Η θεμελίωση εξάλλου του ναού του Αγίου Γεωργίου είναι δεδομένη σε παλαιότερα υπολείμματα ναού. Σε αυτό συνηγορούν και τα λιθοδομικά στοιχεία του αλλά και τα ιστορικά δεδομένα.
Εκτενή ανάλυση για τη λατρευτική παρουσία του Λόφου κατά τη διάρκεια των Μέσων Χρόνων αλλά και των υστεροβυζαντινών γίνεται στο αναγραφόμενο βιβλίο του γράφοντος.

Εφημερίδα 'Εμπρός' 21 Μαρτίου 1901 . Σαράντα δύο οικογένειες της πόλης Κιλκίς θέλουν να ξαναγυρίσουν στην παραδοσιακή Ορθοδοξία.


Νεότερη περίοδος

Πέρα από την καταστροφή του Κιλκίς στην τρίτη δεκαετία του 19 ου αιώνα από τους Οθωμανούς έχουμε τη μαρτυρία του οδοιπόρου Σχινά, στα 1884, που μας πληροφορεί πως στο λόφο του Κιλκίς υπάρχει ‘μοναστήρι ελληνικό’. Ήταν το ορθόδοξο μετερίζι της πόλης Κιλκίς που τότε, όλος ο οικισμός, δεν αριθμούσε πάνω από οκτακόσιους κατοίκους. Η ύπαρξη του ορθόδοξου στοιχείου, των πατριαρχικών της εποχής, είναι ένα αναμφισβήτητο γεγονός. Οι πατριαρχικοί, δηλαδή οι ορθόδοξοι Έλληνες, κατείχαν τότε, την εκκλησία της Παναγίας της πόλης Κιλκίς και πιο πάνω, στο λόφο, το ναό του αγίου Γεωργίου.
Τότε με την ανοχή των Οθωμανών επεκτάθηκε η δραστηριότητα των ουνιτών. Αυτών δηλαδή που πίστευαν στην ένωση των εκκλησιών και πρέσβευαν ως πνευματικό ηγέτη τους τον Πάπα.
Οι ουνίτες που κάνουν την παρουσία τους στο Κιλκίς από τη δεκαετία του 1860, έχουν ως στόχο να διασπάσουν το χριστιανικό στοιχείο της περιοχής και να στρέψουν ένα μεγάλο μέρος του προς την καθολική εκκλησία, χωρίς να χαθεί το πατροπαράδοτο ορθόδοξο διαδικαστικό στοιχείο.
Αυτό συνέφερε την επικρατούσα οθωμανική εξουσιαστική μηχανή γιατί έσπαγε την χριστιανική ενότητα σε τμήματα και την καθιστούσε, έτσι, αδύναμη.
Περί το 1887 έχουμε την καταστροφή από του ουνίτες του μοναστηριού της Παναγίας στην περιοχή του Γερακαριού, την καταστροφή του ναού της Παναγίας στην πόλη Κιλκίς και βαθμηδόν την κατάληψη του ναού του αγίου Γεωργίου του λόφου.
Κατόπιν όταν ενδυναμώθηκε το βουλγαρικό στοιχείο στην περιοχή, εξέλιπε τελείως η ορθόδοξη κοινότητα και αυξήθηκε η ουνιτική. Γνωστή είναι στην πόλη Κιλκίς η παρουσία των καθολικών με τη μονή των καλογριών και καθολικό ορφανοτροφείο που δημιουργήθηκαν με τις ευλογίες των Οθωμανών.
Στις αρχές του 20ου αιώνα έχουμε την εξολόθρευση του ορθόδοξου στοιχείου με μεθόδους απειλών και φόνων.
Στην περίοδο αυτή συναντούμε δημοσιεύματα στον ελληνικό τύπο που ασχολείται με τα εκκλησιαστικά γεγονότα της πόλης Κιλκίς. Από όπου διαπιστώνουμε τη ρευστότητα που υπήρχε.
Χαρακτηριστικό είναι το δημοσίευμα της εφημερίδας ‘Εμπρός’ της 21 Μαρτίου 1900:
«Εις το περίφημο αυτό Κιλκίσιον 42 οικογένειαι υπέβαλον αιτήσεις προς τον Επίσκοπον Πολυανής κ. Παρθένιον, δι’ ων δηλούσι την απόφασίν των να επανέλθωσιν εις την Ορθοδοξίαν, προσκαλούσι δε την Α. Πανιερότητα εις την πόλιν των.»Πληροφορούμαστε μάλιστα πως ο Παρθένιος ήρθε στο Κιλκίς, όπου διέμεινε τέσσερις ημέρες για να διοργανώσει πάλι την ορθόδοξη κοινότητα.
Ό, τι όμως ήταν ορθόδοξο, αν δεν το είχαν καταλάβει οι Βούλγαροι σχισματικοί, το ξεθεμελίωσαν και το κατέλαβαν οι ουνίτες, όπως και το ναό του αγίου Γεωργίου του Λόφου Κιλκίς.

Στα 1915

Μετά την απελευθέρωση των εδαφών της Μακεδονίας από τον ελληνικό στρατό στα 1912-13, οι Βούλγαροι σχισματικοί εγκατέλειψαν τις περιοχές που βρίσκονταν υπό ελληνικής κυριαρχίας. Οι ουνίτες όμως επέμεναν στην παραμονή τους θεωρώντας μάλιστα κεκτημένα δικαιώματα όσα άρπαξαν τις περασμένες δεκαετίες στην περιοχή.
Θεωρούσαν μάλιστα και το ναό του Αγίου Γεωργίου του Λόφου Κιλκίς, ως ιδιοκτησία τους, ως περιουσιακό τους στοιχείο.





'Εμπρός' 27 Ιουλίου 1915. Η πράξις των Κιλκισιωτών (για την κατάληψη του ναού του Αγίου Γεωργίου Κιλκίς.)

Τότε με τα μεγάλα γεγονότα του 1915, όπου συζητιόταν από τις Μεγάλες Δυνάμεις της εποχής, η παραχώρηση γεωγραφικών εκτάσεων στη Βουλγαρία, οι νέοι κάτοικοι της πόλης Κιλκίς που τότε ήταν οι Στρωμνιτσιώτες, οι Ακαλανιώτες και λίγοι Βιζυηνοί, αντέδρασαν στις φημολογίες αυτές και κατέλαβαν το ναό του Αγίου Γεωργίου του Λόφου, απαιτώντας την κυριαρχία του από τους Ουνίτες.
Τα επεισόδια τότε ήταν πολύ σοβαρά. Για να αποδείξουν την ψεύτικη βουλγαρική υπόσταση της πόλης, δεν δίστασαν να κατεβάσουν τα εικονίσματα του Αγίου Γεωργίου, έξυσαν την κυριλλική γραφή και αναφάνηκε από κάτω η πρωτότυπη ελληνική γραφή τους. Αποδείχθηκε έτσι η μεγάλη ιστορική απάτη.Μάλιστα, οι αθηναϊκές εφημερίδες της εποχής έγραψαν για τα επεισόδια αυτά του Κιλκίς. Σε σχόλιο της εφημερίδας ‘Εμπρός’, αμέσως μετά τα γεγονότα, τονίζεται η κατάληψη του ‘καθολικού ναού’ του Αγίου Γεωργίου από το ελληνικό στοιχείο και επισημαίνεται η οργή των κατοίκων στα σχέδια των Μεγάλων Δυνάμεων.